Odštampaj
Bolesti izazvane virusima - Humani Papiloma virus, Hepatitis
Citanja: 15407, Prosecna ocena: 2.61 
INFEKCIJE HUMANIM PAPILOMA VIRUSIMA (HPV)
Incidencija ovog oboljenja je u stalnom porastu, prenosi se seksualnim kontaktom, kontagioznost iznosi 55 - 60%, period inkubacije (vreme od inficiranja do pojave simptoma bolesti) iznosi nekoliko dana, do nekoliko meseci. Infekcija se manifestuje različitim kliničkim i subkliničkim formama zahvatajući sve delove donjeg genitalnog trakta kod žene, a moguć je prenos infekcije na novorođenče kod porodilja sa manifestnim znacima infekcije. Danas razlikujemo preko 70 različitih oblika (genotipova) ovih virusa, a pojedini pokazuju visoku specifičnost za tkivo, te se dovode u vezu sa određenim kliničkim promenama. Primera radi, tip 1,2,3,4, inficiraju kožu stvarajući verucce vulgaris (obične bradavice), tipovi 6 i 11, inficiraju pločastoslojeviti epitel bez orožavanja stvarajući condillomata acuminata (šiljate, oštre bradavičaste izraštaje), dok veća grupa, od 22 genotipa, od kojih tip 16 i 18 imaju najveci značaj i dovode se u vezu sa nastankom premalignih i malignih lezija, te se identifikuju u 70-80 % slučajeva cervikalnog karcinoma. 5-8 % cervikalnih karcinoma ne sadrži DNA sekvence nijednog do sada poznatog HPV virusa.
Klinički aspekt genitalne HPV- infekcije se prema današnjem stepenu saznanja može klasifikovati kao: klinički jasno vidljiva i definisana oboljenja izazvana HPV- infekcijom, a drugo su HPV asocirane bolesti za čiji nastanak i razvoj nije dovoljna samo infekcija. U obe grupe definišu se kliničke, subkliničke i latentne forme bolesti.
HPV infekcija, kao klinički manifestna forma, javlja se u vidu šiljastih, oštrih izraštaja - codillomata acuminata, koji mogu biti lokalizovani na svim delovima donjeg genitalnog trakta u žene. Subkliničku manifestaciju čine promene nevidljive golim okom, već posebnim dijagnostičkim pomagalima tzv. condillomata plana, a latentnu infekciju možemo dokazati samo laboratorijskim ispitivanjima i to molekularno-biološkim metodama.
HPV asocirane (udružene) bolesti su klinički predstavljene slikom invazivnog karcinoma svih delova donjeg genitalnog trakta, subkliničke forme predstavljene su i označene kao cervikalna (CIN), vaginalna (VAIN) i vulvarna (VIN) intraepitelijalna neoplazija, nevidljive golim okom, već se mogu dokazati pomoćnim dijagnostičkim metodama. Latentne (mirujuće) forme HPV asociranih bolesti mogu se otkriti samo molekularno biološkim ispitivanjima. Neophodno je pomenuti i Busche-Lovenstein-ov tumor koji se klinički prepoznaje kao džinovski solitarni kondilom na širokoj osnovi uz loalnu destrukciju tkiva, ali bez metastaziranja izazvan tipovima 6,11 i 42 HPV, kao i Bowenoidnu papulozu koja se najčešće vidi na vulvi, a izazvana je tipom 16 HPV.
Dijagnoza HPV infekcije i HPV asocirane (udružene) bolesti zavisi od kliničke forme i stadijuma u kojoj se bolest nalazi. Kliničke forme HPV infekcije određene su morfologijom i simptomatologijom, a za otkrivanje dovoljan je klinički pregled, a za verifikaciju patohistološki pregled. Subkliničke forme otkrivaju se uz pomoć citologije, kolposkopije i histopatologije. Klasični citodijagnostički kriterijumi za HPV infekciju su promene u ćelijskom sadržaju i izgledu te promene u ćelijskom jedru i na ovaj način se može otkriti oko 15 % pozitivnih briseva. Kolposkopija ima prednost nad citodijagnostikom, a oboljenje se prezentuje u vidu mozaika, crvenih tačkastih promena i beličastih zona nakon premazivanja 3% rastvorom sirćetne kiseline.
Mirujuće (latentne) forme bolesti otkrivaju se samo molekularno biološkim ispitivanjima u dobro opremljenim laboratorijama i pomoću skupih i osetljivih testova kojima u osnovi leži detekcija virusne DNA (dezoksiribonukleinske kiseline).
Lečenje zavisi od forme u kojoj se bolest pojavljuje. Teoretski posmatrano sve forme bolesti mogu da traju, nazaduju do nestanka simptoma ili da napreduju. Kliničke forme HPV infekcije tipa condillomata acuminata (šiljastih bradavica) mogu spontano nestati, ali je znatno češće njihovo trajanje i napredovanje. Ove lezije porebno je ukloniti hemijskim sredstvima, termokauterizacijom, termokoagulacijom, krioterapijom ili uz pomoć lasera po tipu destrukcije, a eksciziju klasično skalpelom, lasero ili Loop-om.
Subkliničke forme potrebno je otkriti i lečiti jer im se ne može predvideti daljnji tok, a u zavisnosti od histopatološke lezije i HPV statusa određuje se i terapijski postupak koji može biti jedna od destrukcionih metoda, pa do ekscizione terapije.
Latentne forme, danas se smatra, nije potrebno lečiti jer pokazuju visok stepen regresije.
Prevenciji nastanka genitalne HPV infekcije i eliminaciji faktora rizika, danas se pridaje veliki značaj u borbi protiv ovog oboljenja.
HEPATITIS B i HEPATITIS C jesu zarazna oboljenja jetre koja izazivaju virusi koji se prenose putem krvi i drugih telesnih sekreta i ekskreta pa tako i putem sperme, vaginalnog sekreta i pljuvačke, dakle seksualnim putem, ali i sa inficirane majke na plod. Infekcije se ne manifestuju na genitalnim organima žene.
